نوبل آلفرد برنارد مهندس و شیمیدان سوئدی در شهر استکهلم در خانواده ای تهیدست زاده شد.پدر وی  (اما نوئل) مخترع بود و نوعی مین دریایی اختراع کرده بود. در سال 1859 آلفرد در سوئد یک کارگاه جهت تحقیق در فراورده های شیمیا یی بر پا کرد و کارهای سوبررو را پیگیری کرد.

(سوبرو در سال 1847 گلیسیرین را به مخلوطی از اسید سولفوریک و ا سید نیتریک ا فزود

تری نیتروگلیسیرین را تهیه کرد و به خاصیت انفجاری آن پی برد ولی از ترس برای تهیه و

کاربرد آن اقدامی به عمل نیاورد.)

نوبل متوجه خاصیت انفجاری تری نیتروگلیسیرین وکاربردهای آن شد و آن را به صورت

فراورده بازرگانی برای مصارف عام المنفعه ارائه داد.

در سال 1870 نوعی دینامیت را اختراع کرد.چندی بعد به اتفاق دوبرادرش شرکتی تآسیس و

امتیاز نفت باکو را به دست آورد.از این راه ثروت سرشاری فراهم آورد.سپس به سان رمو

در ایتالیا رفت و آزمایشگاه بزرگی تآسیس کردو سرانجام در روز دهم دسامبر سال 1896 درهمان شهر درگذشت.وی برای شکستی که در اولین ازدواج با آن روبه رو شده بود برای همیشه مجرد زندگی کرد.

از گفته های اوست که"سیر کردن شکم زندگان را بر مزار با شکوه ترجیح می دهم".

او دینامیت را برای مصارف عام المنفعه (راه سازی –ایجاد تونل و...)ابداع کرده بود ولی متوجه شد که برخی از متخصصان ناآگاه کاربرد آن را به بیراهه کشانده اند و از آن برای

تخریب و کشت وکشتار افراد جامعه استفاده میکنند.از اینرو دچار عذاب وجدان شد و احساس

شرمساری کرد.او به فکر افتاد که برای پرداختن کفاره از ارتکاب چنین گناهی تمام ثروتش

رابین افرادی که بیشترین وارزنده ترین خدمتها را ارائه می دهند به صورت جوایزی که به جایزه نوبل شهرت یافته است تقسیم کند.

جوایز نوبل که در اول دسامبر هر سال (سالگرد تولد نوبل) به برندگان آنها اعطا می شوند عبارتند از: یک مدال طلا – یک دیپلم سپاس و جایزه نقدی در حدود 80 هزاردلار.  اگر

این جوایز در هر رشته به بیش از یک نفر تعلق گیرد به تساوی بین آنها تقسیم می شود.